Planina pod Golico - Golica (mimo ovčarske koče - vzhodna pot)
Ishodište: Planina pod Golico (980 m)
| Širina/Dužina: | 46,4624°N 14,0488°E |
| |
Ime puta: mimo ovčarske koče - vzhodna pot
Vrijeme hodanja: 2 h 45 min
Zahtijevnost: laka neoznačena staza
Visinska razlika: 855 m
Visinska razlika po putu: 855 m
Zemljovid: Karavanke - osrednji del 1:50.000
Preporučljiva oprema (ljeto):
Preporučljiva oprema (zima): cepin, dereze
Pogleda: 19.445
 | 1 osoba voli ovu objavu |
Pristup do ishodišta:
Iz autoceste Ljubljana - Jesenice skrenemo na izlaz Lipce (može i Hrušica) i nastavljamo cestom dalje u smjeru Jesenica, gdje nas oznake za Planinu pod Golico upute na uzlaznu cestu (odcep je označen i nalazi se kod zdravstvenog doma na Jesenicama). Po relativno strmoj cesti nas uskoro dovede u navedeno selo, gdje možemo u mjesecu svibnju na okolnim livadama diviti se cvatnju narcisa. Parkiramo na jednom od parkinga kod podnožja skijaškog centra Španov vrh.
Opis puta:
Od parkinga nastavljamo po asfaltiranoj cesti koja nas po nekoliko minuta hoda dovede do označenog raskrižja gdje nastavljamo lijevo prema dolje u smjeru Rožce (ravno Golica, desno Španov vrh). Nastavljamo cestom koja nas mimo crkve sv. Križa dovede do neoznačenog raskrižja (kod križa) gdje nastavljamo desno. S navedene ceste se uskoro lijevo odvaja označena staza na Rožcu, mi pa nastavljamo ravno mimo nekoliko kuća.
Cesta koja teče uz Bijeli potok se na kratko strmije penje zatim nas dovede do propadajuće kuće gdje nastavljamo desno po relativno strmom kolovozu (lijevo preko mostića Rožca).
Strmina kolovoza koji prolazi kroz gustu šumu uskoro popušta a nakon nekoliko minuta daljnje hode nas dovede do razvrsta gdje nastavljamo desnim uzlaznim kolovozom (između oba kolovoza na štoru stoji manji možić).
Kolovoz uskoro prelazi iz šume na kratku kamenitu i razglednu padinu zatim se vraća u šumu gdje se nastavlja do dolaska na šumsku cestu. Navedenu cestu samo prelazimo zatim se penjemo po plazinskoj padini ravno gore (taj dio staze plazina u potpunosti uništio).
Dok se penjemo po plazinskoj padini držimo se lijeve strane jer ćemo na toj strani nakon približno 50 m penjanja opaziti kolovoz koji se nastavlja kroz šumu.
Već nakon nekoliko koraka penjanja kroz šumu stupamo na manju čistinu na rubu koje stoji manja drvena koća. Nastavljamo širokom stazom koja prelazi pojas šume ona nas uskoro dovede na donji dio planine gdje stupamo na manje raskrižje. Nastavljamo desno prelazimo pašu ogradu i u nekoliko koraka se penjemo do ovčarske koče Golica.
Od ovčarske koče nastavljamo po ugodnoj stazi koja nas uskoro dovede do ograde na gornjem dijelu planine. Prelazimo ogradu i penjanje nastavljamo po sve užoj travnatoj padini (na tom dijelu staza slabo vidljiva) po kojoj se u nekoliko minuta penjemo na neizraženi bočni greben gdje opazimo manju drvenu tablu s izblijedjelim natpisom koča na Golici.
Penjanje nastavljamo po dobro praćenoj stazi koja se poprečno penje prema istoku. Više se priključujemo markiranoj stazi s Jekljevog sedla kojoj slijedimo desno. Slijedi nekolikominutno prelazak relativno strmih padina i staza nas dovede do koče na Golici.
Od koče penjanje nastavljamo prema sjeveru po sprva zloženim zatim strmim travnatim padinama. Nakon dobrih 20 minuta penjanja strmina popušta i staza skreće lijevo. Slijedi još približno 15 minuta hoda po sve razglednijem vršnom grebenu Golice.
Slike:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
Rasprava o izletu Planina pod Golico - Golica (mimo ovčarske koče - vzhodna pot)
|
| Franc6012. 11. 2021 21:33:21 |
Za spremembo sva izbrala ta pristop. Malo sva se zgubljala, nekajkrat bila v dvomih. To pa predvsem zaradi sprememb, ki so nastale zaradi vlak in gozdne ceste. Zato nekaj dopolnitev sicer dobremu opisu.
- začetni kolovoz je na novo skopan, utrjen in zelo zvožen. Za gozdarje je označen z roza črtami in znaki. Odpelje pa nas daleč v desno - če mu seveda sledimo. Z njega je treba zaviti na opisan kolovoz, ki pa ga je težko opaziti. Novi ga namreč odreže in zakrije. Treba je biti pozoren, da na levi strani nad sabo najdemo pravo nadaljevanje. Po ozkem prehodu med skalama zavijemo desno navzgor ali pa to naredimo že pred ožino.
- razpotje z manjšim možicem na štoru je bolj zaraščeno kot na sliki (14)- smrečice in praprot.
- ko se prebijemo na gozdno cesto (zaradi nasipa malo stran od prvotne poti), je ne prečimo, ampak enostavno gremo po njej. Poleti seveda ni plazovine, nekaj časa je celo betonirana. Mala koča (slika 20) je sedaj nova, napis pa nam pove, da je tam volovska planina...
Velja poskusiti ! Za razliko od običajne steze verjetno ne boste srečali nikogar.
|
|
|